آرشیو مطالب وبلاگ - اشعار و سخنان بزرگان

رباعی شماره 55 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:25

آن را که به صحرای علل تاخته‌اند بی او همه کارها بپرداخته‌اند امروز بهانه‌ای در انداخته‌اند فردا همه آن بود که در ساخته‌اند

رباعی شماره 54 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:21

آنانکه محیط فضل و آداب شدند در جمع کمال شمع اصحاب شدند ره زین شب تاریک نبردند برون گفتند فسانه‌ای و در خواب شدند

رباعی شماره 53 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:18

چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ پیمانه چو پر شود چه بغداد و چه بلخ می نوش که بعد از من و تو ماه بسی از سَلخ به غٌرّه آید از غره به سلخ

رباعی شماره 52 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:16

یک جرعه می ز ملک کاووس به است از تخت قباد و ملکت طوس به است هر ناله که رندی به سحرگاه زند از طاعت زاهدان سالوس به است

رباعی شماره 51 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:14

هر سبزه که برکنار جویی رسته است گویی ز لب فرشته‌خویی رسته است پا بر سر سبزه تا به خواری ننهی کان سبزه ز خاک لاله رویی رسته است

رباعی شماره 50 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:13

هر ذره که در خاک زمینی بوده است پیش از من و تو تاج و نگینی بوده است گرد از رخ نازنین به آزرم فشان کانهم رخ خوب نازنینی بوده است

رباعی شماره 49 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:12

در هر دشتی که لاله‌زاری بوده‌ست از سرخی خون شهریاری بوده‌ست هر شاخ بنفشه کز زمین میروید خالی است که بر رخ نگاری بوده‌ست

رباعی شماره 48 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:11

نیکی و بدی که در نهاد بشر است شادی و غمی که در قضا و قدر است با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است

رباعی شماره 47 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:10

می نوش که عمر جاودانی اینست خود حاصلت از دور جوانی اینست هنگام گل و باده و یاران سرمست خوش باش دمی که زندگانی اینست

رباعی شماره 46 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:06

می لعل مذابست و صراحی کان است جسم است پیاله و شرابش جان است آن جام بلورین که ز می خندان است اشکی است که خون دل درو پنهان است

رباعی شماره 45 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:05

می خوردن و شاد بودن آیین منست فارغ بودن ز کفر و دین دین منست گفتم به عروس دهر کابین تو چیست گفتا دل خرم تو کابین منست

رباعی شماره 44 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:04

مهتاب به نور دامن شب بشکافت می نوش دمی بهتر از این نتوان یافت خوش باش و میندیش که مهتاب بسی اندر سر خاک یک به یک خواهد تافت

رباعی شماره 43 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:02

من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت جامی و بتی و بربطی بر لب کشت این هر سه مرا نقد و ترا نسیه بهشت

رباعی شماره 42 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 21:01

گویند مرا که دوزخی باشد مست قولیست خلاف دل در آن نتوان بست گر عاشق و میخواره بدوزخ باشند فردا بینی بهشت همچون کف دست

رباعی شماره 41 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:59

گویند کسان بهشت با حور خوش است من میگویم که آب انگور خوش است این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار کاواز دهل شنیدن از دور خوش است

رباعی شماره 40 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:56

گر شاخ بقا ز بیخ بختت رست است ور بر تن تو عمر لباسی چست است در خیمه تن که سایبانی‌ست ترا هان تکیه مکن که چارمیخش سست است

رباعی شماره 39 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:54

فصل گل و طرف جویبار و لب کشت با یک دو سه اهل و لعبتی حور سرشت پیش آر قدح که باده نوشان صبوح آسوده ز مسجدند و فارغ ز کنشت

رباعی شماره 38 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:52

عمریست مرا تیره و کاریست نه راست محنت همه افزوده و راحت کم و کاست شکر ایزد را که آنچه اسباب بلاست ما را ز کس دگر نمیباید خواست

رباعی شماره 37 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:50

ساقی گل و سبزه بس طربناک شده‌ست دریاب که هفته دگر خاک شده‌ست می نوش و گلی بچین که تا درنگری گل خاک شده‌ست و سبزه خاشاک شده‌ست

رباعی شماره 36 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:49

دریاب که از روح جدا خواهی رفت در پرده اسرار فنا خواهی رفت می نوش ندانی از کجا آمده‌ای خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

رباعی شماره 35 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:46

در فصل بهار اگر بتی حور سرشت یک ساغر می دهد مرا بر لب کشت هر چند به نزد عامه این باشد زشت سگ به ز من است اگر برم نام بهشت

رباعی شماره 33 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:44

در خواب بدم مرا خردمندی گفت کاز خواب کسی را گل شادی نشکفت کاری چه کنی که با اجل باشد جفت؟ می خور که به زیر خاک می‌باید خفت

رباعی شماره 34 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:44

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست او را نه بدایت نه نهایت پیداست کس می نزند دمی در این معنی راست کاین آمدن از کجا و رفتن بکجاست

غزل شماره 32 - غزلیات حافظ چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:40

در پرده اسرار کسی را ره نیست زین تعبیه جان هیچکس آگه نیست جز در دل خاک هیچ منزلگه نیست می خور که چنین فسانه‌ها کوته نیست

رباعی شماره 31 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 20:39

دارنده چو ترکیب طبایع آراست از بهر چه او فکندش اندر کم و کاست گر نیک آمد شکستن از بهر چه بود ورنیک نیامد این صور عیب کراست

رباعی شماره 30 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 19:27

خاکی که به زیر پای هر نادانی است کفّ صنمیّ و چهرهٔ جانانی است هر خشت که بر کنگرهٔ ایوانی است انگشت وزیر یا سر سلطانی است

رباعی شماره 29 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 19:26

چون نیست ز هر چه هست جز باد بدست چون هست بهرچه هست نقصان و شکست انگار که هرچه هست در عالم نیست پندار که هرچه نیست در عالم هست

رباعی شماره 28 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 19:26

چون نیست حقیقت و یقین اندر دست نتوان به امید شک همه عمر نشست هان تا ننهیم جام می از کف دست در بی خبری مرد چه هشیار و چه مست

رباعی شماره 27 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 19:25

چون لاله به نوروز قدح گیر بدست با لاله‌رخی اگر تو را فرصت هست می نوش به خرمی که این چرخ کهن ناگاه تو را چو خاک گرداند پست

رباعی شماره 26 - رباعیات خیام چهارشنبه 7 مرداد 1394 19:24

چون چرخ بکام یک خردمند نگشت خواهی تو فلک هفت شمر خواهی هشت چون باید مرد و آرزوها همه هشت چه مور خورد بگور و چه گرگ بدشت

اشعار و سخنان بزرگان

دسته‌ها

ابر برجسب

برگه‌ها

جدیدترین یادداشت‌ها

بایگانی

جستجو

عناوین یادداشت‌ها